سلام
این قدر خستم و چشمام درد می کنه که به زور می بینم...
ممکنه آدم از خستگیم بمیره؟
دیگه کسی اینجا نمیاد سر بزنه خوبه شده مال خودم اختصاصیه اختصاصی دیگه نگران نیستم که بعضی چیزا رو ننویسم...
خدا؟ کجا زندگیمو گم کردم که دنیام این شده؟
این واقعا همون ایده آل منه؟ سرم و شقیقه هام درد می کنن چشمامم همین طور آخه وقتی داشتم میومدم خونه باد خیلی خنکی میومد که خورد به صورتمو کار سینوزیتمو ساخت....
امین دلم ازت گرفته خیلی خیلی گرفته اما بازم خدارو شکر که هستی که خیلیم تنها نیستم...
نزدیک امتحانامه باید شروع کنم فردا باید برم سراغ جزوه ها و کارام جوری باید بخونمشون که واسه ارشدمم کمک کنه باز نخوام بخونمشون...
گاهی حس می کنم خوشبختم اما خیلی طول بکشه 1ساعته این حسم
صفحه گوشیم رو نگاه می کنم که مدام روشن میشه اسم اونیکه اس ام اس میده رو نگاه می کنم همه هستن جز امین.... میگه خط خرابه بهت نمیرسه
اس ام اسارو نمی خونم حوصله ندارم
آخ دنیا درو باز کن می خوام خودمو پرت کنم بیرون آخه می دونی چرا اینو می گم ؟ چون به نظر من جمله ی دنیا وایسا می خوام پیاده شم مسخره هست! دنیا ادامه داره چه باشی چه نباشی...
دلم واسه خودم میسوزه یعنی خدا باهام قهر کرده؟
چه قدر گرسنمه اما به درک...
امین خیلی بی معرفتی دلم ازت خیلی گرفته
سی دی جزوه هام جلو میزمه یادم میاد که ای خداااااااااااااا یادم رفته بدم به داداشم پرینت بگیره واسم....
2هفته دیگه امتحانام شروع میشه 2هفته کمتر و من هنوز جزوه هم ندارم!
چه قدر هوا سرده دوستامم که هیچ کدوم به درد نمی خورن مریمم دیگه بهم سر نمیزنه... اشکالی نداره دنیا همینه
دیگه شاید کلوب نرم!؟ آره؟ بیشتر وقتا حواسم نیست و از سر عادت صفحشو باز می کنم ولی بعدش که حواسم جمع شد میگم عجب کار بیهوده ای...
چشمام خیلی درد می کنه امین یادته؟ همیشه میگی چشمات مال منه چشماتو دوست دارم چشمات قلمبست...
بازم اس ام اس اومد اما بازم امین نیست...
صبای امین 01:56 دقیقه ی بامداد روز پنج شنبه 13 آبان 89